Klink

Gdy Klink trafił do nas do schroniska znaleziony błąkający się przy drodze, nie tylko był przerażony, ale też wyglądał tragicznie. Zaniedbany, wystraszony; odstraszał nie tylko wyglądem, ale i zachowaniem. Przez pierwsze parę miesięcy ... więcejKlink nie dawał do siebie podejść, gryzł w obronie i nawet gotowane mięso przynoszone przez wolontariuszy nie było wystarczającą zachętą, żeby przełamać strach. Jednak dzięki jednemu pracownikowi, który wyznaczył sobie za cel oswojenie Klinka, udało się zmienić dalszy bieg jego historii. Dzięki masie pracy i cierpliwości, Klink w końcu wychodzi na spacery! Jest bardzo spragniony wrażeń i zapachów, które może poznać w lesie. Potrzebuje dobrej pół godziny, żeby wyrzucić z siebie nadmiar energii, nawąchać się do woli otaczających zapachów, a wtedy jest gotowy do zabawy patykami i spaceru w trochę spokojniejszym tempie. Niezaczepiany, Klink nie wykazuje agresji do ludzi czy psów. Jednak na jego zaufanie trzeba sobie zapracować, a zanim to się stanie Klink próbuje odstraszyć wszystkich szczerząc swoje zęby z przerażenia. Osobom, które zna i akceptuje daje się głaskać, a swojemu "wybawcy" daje się też zapiąć na smycz mimo, że odpiananie, już bez wizji spaceru, jest trochę bardziej problematyczne. Przed nami i Klinkiem jeszcze sporo pracy do wykonania i zaufania do zdobycia. Jednak czy to oznacza, że Klinkowi nie należy się ciepły kąt, kochającą rodzina i nadzieja na spokojne życie?mniej